докато разберем къв е тоя текин...
и се задържа дълго, думата си му хареса, категоризира си я там - м.р, ед.ч (текини, текинчета...)
бе, можеше вече да казва "книга" хубаво, но си ползваше текина и тва си е...
баба му му пее песничката за котето, да го кара да казва думата като хората
"Чело коте, чело коте, чело коте... какво?...... "
дребния (тогава) - "текинчетаааа!"
а, а колите "боцкуваха" (боксуваха)