Тоз хотел/хижа Здравец на много готино място (почти като Беклемето). Срещата с колегите протича прекрасно - има проблеми, ама има и разбиране, че липсват вълшебни пръчици и квот сами си направим, това ще е.
Днес следих форума на прескоци, щото нали и аз много работя (понякога).
И най-готиното е, че си загубих чувството за малоценност. Спрямо останалите форумци. Седя си тук година ли колко ли, и се чувствам недостоен за компанията - по дълбоки теми не мога да се изказвам, все глупости ми идват на езика и не стига, че идват, ами и веднага ги пиша. Като се изкажа, после по три пъти се доуточнявам, щото все някой не ме разбрал (явно ми е беден речника).
А сега ми е гот. Не съм по-долу от останалите. Всъщност не, останалите не са по-горе от мен.
Вече можете да ме правите каквото си искате - мен ми е волно на душата.
Обичам ви всичките, ама по Капинчовски - ВСИЧКИТЕ!

